تیشه به ریشه خودمان نزنیم، بیشتر فکر کنیم

دوستان من همیشه کیهان را مورد عتاب قرار می دهند که ادبیات تندی استفاده می کند که مناسب روزنامه نگاری نیست. اما خودشان نیز به همین ادبیات پناه آورده اند. از آن بدتر کیهان لا اقل خودی و غیر خودی دارد اما دوستان من این نگاه را نیز ندارند. هر کس با ما نیست پس علیه ما است. دوستان این صحیح نیست. بیاییم خودمان به خودمان ضربه نزنیم. از دموکراسی غربی صحبت می کنیم در حالی که خودمان کوچکترین ادبیات دموکراسی را رعایت نمی کنیم. دوستان ما هنوز در حال و هوای دوم خرداد سیر می کنند. الآن هم به دنبال قهرمانند نه اصلاحات. نه حرکت رو به جلوی کشور. این خطرناک است. الآن کشور نیاز به فردی چون خاتمی دارد. خاتمی باید بیاید. این که چهره ای غیر از خاتمی نداریم را باید بپذیریم. این که چهره سازی نشده مشکل بزرگ ما است. این گونه راه به جایی نمی بریم. اگر می خواهیم خیز بلند برداریم، بهترین کار این است که خود را به یک نقطه آغاز حداقلی برسانیم سپس خود را برای خیز بلند آماده کنیم. این استراتژی می خواهد. این برنامه می خواهد. این گونه به هیچ وجه نمی شود. بیاییم بیشتر فکر کنیم