آواي تازه

درباره وبلاگ

پس از مدتها تصمیم گرفتم به وبلاگم دستی بکشم. این روزها به دلیل مشغله زیاد کمتر کسی از ما فرصتی پیدا می کند تا به برنامه های جنبی خود برسد. در این دنیای وانفسا هر کدام ما سعی می کنیم جایی بیابیم تا هر آن چه در دل و ذهن داریم را برای دیگران که شاید حتی باز هم خودمان باشیم, بازگو کنیم. شاید این وبلاگ جایی باشد برای گفتن هر آن چه در ذهن داریم بدون این که احساس غربتی نسبت به حضور دیگران داشته باشیم. هدف من از ساخت این وبلاگ صد البته چیز دیگری بود. اما حالا تنها برای زنده ماندن آن مطالب چاپ شده حرفه روزنامه نگاریم را در آن می گذارم. شاید روزی فرصتی یافتیم و از دغدغه های فکری انسانیمان که مطمئنا پایانی ندارد, سخنی به میان آوردیم. البته حتما فرصتش را می یابیم. آنچه در این میان وجود دارد کثرت آن است که حتما برای آن فرصت کافی نیست. گذر زمان به اندازه ای سریع است که مطئنا در آینده ای نه چندان دور کسی خواهد گفت: روزگاری کسی بود که چنین می گفت. اما آن چه اهمیت دارد ارزش این گفته ها است که می تواند گرانقیمت باشد یا بی ارزش. که البته در دنیای پر زرق و برق ما متاسفانه ارزش بی ارزش ها بسیار بیشتر از گرانقیمت ها است. امیدوارم ما چنین نباشیم.

Free counter

دومینوی آزادی و خواب آشفته شیوخ عرب

آزادی بیان و مطبوعات همواره از موضوعاتی بوده که اکثر جوامع عربی از نبود آن رنج برده اند. از آنجایی که غالب نظام های عربی از الگوهای پلیسی و بسته پیروی کرده اند...

ادامه مطلب

+ نوشته شده توسط علي موسوي در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385 و ساعت 16:17 |